Van de Voorzitter

Eerste poster 70 jaar BOSSVan de voorzitter
September 2018

Zaterdag 30 juli 2018 was het weer zo ver; de Nederlandse Veteranendag, de 14e alweer met ongeveer 90.000 bezoekers. Een feestelijke dag waarop de Nederlandse bevolking haar ruim 110.000 veteranen eert en hen respect toont. Traditioneel begint de dag met een, als altijd, indrukwekkende bijeenkomst in de Ridderzaal. Hier vertelden drie veteranen hun bijzondere verhalen in aanwezigheid van Zijne Majesteit Koning Willem-Alexander, minister-president Rutte en minister van Defensie Bijleveld. Daarnaast werd er bijzondere aandacht besteed aan onze KNIL-veteranen, vertegenwoordigd door de 90-jarige heer Bakarbessy en de heer Kipuw.

Vervolgens vindt er op het Binnenhof een medaille-uitreiking plaats, o.a. aan de 95-jarige heer Baal, die voor zijn diensttijd bij het KNIL het Mobilisatie-Oorlogskruis mocht ontvangen en aan de heer Kipuw, die voor zijn tijd bij het KNIL het Ereteken Orde en Vrede ontving.

Daarna begint het defilé. Als voorzitter van de BOSS mag ik daarbij plaatsnemen op tribune A, schuin achter het defileerpunt. Het defilé start op het moment dat de paradecommandant, brigadegeneraal b.d. Scheffer, tevens voorzitter van het Veteranenplatform, het defilé meldt bij de Koning. Op het moment dat dat gebeurde zag ik dat zijn majoor-adjudant gekleed was in het ceremoniële tenue van het Regiment Stoottroepen Prins Bernhard. Als oud-regimentscommandant vervulde mij dat natuurlijk met enige trots en ik probeerde te ontdekken wie het was. Toen ik ontdekte dat het een vrouw was ging er bij mij niet onmiddellijk een lampje branden, dat kwam pas op de Regionale Veteranendag Noord West Veluwe een week later, waar ik als Commandant KMS aanwezig was. Hier trof ik brigadegeneraal b.d. Scheffer, die mij aansprak over het feit dat er een enorme commotie binnen de Stoters was ontstaan over zijn majoor-adjudant. Kennelijk waren er op de sociale media allerlei reacties geweest, die helaas niet allemaal zo heel fijntjes waren.

Ieder jaar vraagt de voorzitter van het Veteranenplatform een zorgvuldig uitgezochte veteraan, als vertegenwoordiger van een specifieke categorie veteranen, om op te treden als zijn adjudant tijdens het defilé. Ditmaal heeft hij gekozen voor een vrouwelijke militair, die haar sporen heeft verdiend. Zij staat daar in eerste instantie als representant van die groep militairen, maar draagt daarbij wel het ceremonieel tenue van het regiment waartoe zij behoort en dus ook dit Regiment representeert. Generaal Scheffer is zich daarbij (m.i. terecht) nooit bewust geweest dat dit aanleiding zou kunnen zijn tot een heleboel onrust. Dat is ook de reden dat dit tevoren niet gemeld of besproken is met de bewakers van de Regimentstradities, zoals de Regimentscommandant en/of de Regimentsadjudant.

Maar waar wringt hem nu eigenlijk de schoen. Waar komt deze onnodige commotie vandaan? Is het omdat majoor Grandia, want zij was het, een vrouw is? Is het omdat er binnen het regiment niemand op de hoogte was van het gegeven dat er een Stoottroeper op zou treden als adjudant? Is het omdat m.n. de Assense Stoters majoor Grandia niet kennen? Ik ben bang dat het een combinatie van alle drie is, maar hoop dat het komt door het laatste, immers onbekend maakt onbemind. Om aan dat laatste iets te doen introduceer ik haar graag bij u.

Majoor Grandia is gewoon een Stoottroeper. Op voordracht van de toenmalige kapitein Querido is zij bij 41 Pantserinfanteriebataljon in Ermelo beëdigd op het vaandel van het Regiment Stoottroepen. Zij vervulde toen een functie als journalist/communicatie. Tijdens haar loopbaan is zij vier keer uitgezonden geweest o.a. als lid van een Amerikaans Provincial Reconstruction Team dat optrad in de bij ons welbekende Baluchivallei en in Chora in de periode dat Nederland nog niet aanwezig was in Uruzgan. Voor haar optreden daar heeft zij het gevechtsinsigne ontvangen. Als militair heeft zij haar sporen dus meer dan verdiend. Tijdens haar carrière heeft zij politicologie gestudeerd en is daarbij afgestudeerd op de politieke besluitvorming over deelname aan de missie in Uruzgan. Kortom een regimentsgenoot waar wij als Stoters trots op kunnen zijn.

Om nog meer te doen aan de onbekendheid zou het mooi zijn als majoor Grandia op uitnodiging van de Regimentscommandant bijvoorbeeld eens deel neemt aan het Regimentsdiner of in Assen een lezing houdt over haar proefschrift of haar ervaringen tijdens haar missies.

Ad Wagemakers
Voorzitter BOSS

 

Mirjam Grandia, veteraan
Bij verhaal Olof van Joolen
Foto: Nationale Veteranendag

Naschrift van de redactie:

Zéér bekend, maar niet bij de Stoters!
Majoor Grandia was op uitnodiging van het Veteraneninstituut, aanwezig op de veteranenlezing dd. 6 november 2017. Het motto van die dag was: “Vechten raakt!”
Filosoof Bas Haring, majoor Ralph, majoor Mirjam Grandia en voormalig Tweede Kamerlid Angelien Eijsink lieten hun licht schijnen over het belang van vechten en de impact van geraakt worden.

Na filosoof Bas Haring kwamen twee veteranen aan het woord over hun eigen ervaringen met vechten en ‘geraakt worden’. Mirjam Grandia kwam tijdens een situational awareness patrouille voor het Provincial Reconstruction Team (PRT) in Afghanistan in een vuurgevecht terecht. Ze vertelt hoe ze tot haar eigen opluchting rustig bleef en haar (Amerikaanse) collega’s kon helpen, door munitie aan te vullen en zelfs een voertuig uit een precaire situatie te slepen.

“Maar dat is voor mij niet eens de meest ingrijpende ervaring geweest. Dát was toen ik me moest melden bij de geestelijk verzorger in gebouw ‘De Blauwe Stoep’ op de KMA in Breda, tijdens de uitzending van mijn man. Ik kan je vertellen dat dat het langste loopje van mijn leven geweest is over het KMA-terrein. Hij bleek gewond te zijn geraakt. Dat is mijn ingrijpendste ervaring met geweld geweest.”Zij oogstte met haar bijdrage veel lof en respect van de ruim 300 aanwezige militairen en veteranen.

Wat dat betreft is de redactie (óók aanwezig in Bronbeek) het helemaal eens met de voorzitter van de BOSS om haar in Assen uit te nodigen en haar, voor een filmzaal gevuld met minimaal alle officieren, onderofficieren en andere leidinggevenden, een lezing te laten houden over haar proefschrift of haar ervaringen tijdens haar missies.

In CheckPoint nummer 8 van oktober 2017 staat een uitgebreid interview met Mirjam Grandia.

Zéér interessant is een artikel in de Volkskrant:
https://www.volkskrant.nl/nieuws-achtergrond/vast-in-een-dodelijke-omhelzing~ba19a89b/

GdW